و خدای مهربان گفت

سیاه کوچکم

هر صدایی را میشنوم

هر درد دلی را گوش فرا میدم

هیچ بنده ای را فراموش نخواهم کرد

سکوت من آزمونیست برای شما ،تا ایمانتان را

به سنجم، .آزمایشیست برای شما تا که ارزش

رسید به ارزوهای دیرین تان را بدانید.

وروزهای انتظار رابدست فراموشی نسپارید

هر کس بیشتر صبر وتحمل کند فراتر از آرزوهایش

به او خوشبختی ابدی عطا خواهم نمود

صبر را پیشه کنید وبه من ایمان قلبی داشته باشید که

پایان انتظار شما شیرین خواهدبود، گر به من ایمان داشت

باشید...

کلاغی گفت: ای خالق من وتمام زیبایی ها

ای آفرینده هر آنچه هست و میبینم وهرآنچه که نمی بینم

تورا در گوشه ،گوشه دلم درآسمان در زمین ودر همه جا احساس

میکنم که همراه ودرکنارم هستی تا روز موعودی که برایم مقرر

کردی صبر وتحمل میکنم واین را برای همگان بازگو مینمایم

در رويا ها ديدم که با خدا گفتگو می کنم

خدا پرسيد : پس تو می خواهی با من گفتگو کنی ؟

من در پاسخش گفتم : اگر وقت داريد .

خدا خنديد :

وقت من بی نهايت است...

در ذهنت چيست که می خواهی از من بپرسی ؟

پرسيدم : چه چيز بشر شما را متعجب می سازد ؟

خدا پاسخ داد : کودکی اشان.

اينکه آنها از کودکی اشان خسته می شوند

عجله دارن که بزرگ شوند

وبعد دوباره پس از مدتها آرزو می کنند که

دوباره کودک باشند.

...اينکه آنها سلامتی خود را از دست می دهند

 تا پول به دست آورند

و بعد پولشان را از دست می دهند تا دوباره

 سلامتی خود را به دست آورند.

اينکه با اضطراب به آينده می نگرند

و حال را فراموش می کنند

و بنابراين نه در حال زندگی می کنند ونه در آينده.

اينکه آنها به گونه ای زندگی می کنند که هرگز نمی ميرند

و به گونه ای می ميرند که هرگز زندگی نکرده اند .

دستهای خدا دستانم را گرفت

برای مدتی سکوت کرديم

و من دوباره پرسيدم:

می خواهی کدام درسهای زندگی را بياموزند؟

او گفت : بياموزند که آنها نمی توانند

کسی را وادار کنند که عاشقشان باشد

همه کاری که آنها می توانند بکنند اين است که

اجازه دهند که خودشان دوست داشته باشند .

بياموزند که درست نيست خودشان را با ديگران مقايسه کنند

بياموزند که فقط چند ثانيه طول می کشد تا

 زخمهای عميقی در قلب آنان که دوستشان داريم ايجاد کنيم.

اما سالها طول می کشد تا آن زخمها را التيام بخشيم.

بياموزند که ثروتمند کسی نيست که بيشترين ها را دارد

کسی است که به کمترين ها نياز دارد .

بياموزند که آدمهايی هستند که آنها را دوست دارند

فقط نمی دانند چگونه احساساتشان را نشان دهند .

بياموزند که دونفر می توانند با هم به يک نقطه نگاه کنند

و آن را متفاوت ببينند.

بياموزند که کافی نيست فقط آنها ديگران را ببخشند .

بلکه آنها بايد خود را نيز ببخشند.

من با خضوع گفتم:

از شما بخاطر اين گفتگو متشکريم.

آيا چيز ديگری هست که دوست داريد بدانند؟

خداوند لبخند زد وگفت:

فقط اينکه بدانند من اينجا هستم.

هميشه

 درپناه خدا

منم کلاغ خسته، بال و پرم شکسته

یه عمره توی دلم، غم و غصه نشسته

واسه همینه که من لباس سیاه می پوشم

می خوام همه بدونن چقدر عذاب کشیدم

حرف دلم رو می خوام حالیت کنم نمیشه

جدا از این مردم ها تو خودمم همیشه

از بچگی تا حالا با سنگ زدن تو پرم

خواستم بپرسم چرا؟ با سنگ زدن تو سرم

می گن که تو سیاهی زشتی و بد صدایی

دیگه نبینم بازم رو بوم ما بیایی

این روزا دوره ی ما دوره ی نامردیه

دوره ی سرخوردگی پوچی و دلسردیه

هر که بخواد مرد باشه پست و ذلیل و خواره

تنهای تنها میشه چون کسی رو نداره

دلم خیلی گرفته هوای گریه دارم

می خوام که تنها باشم حوصله هم ندارم

درسته که سیاهم قشنگی هم ندارم

ولی برای خودم یه قلب ساده دارم

خوشگلی های طاووس واسه خودش بمونه

می خوام کلاغ بمونم برم از این ویرونه*

باتشکر از azra
 

باز می تابم
بر شب .....بر روز
باز هم می تابم
بر تمامی آدم های خوشبخت
بر مردمان سرزمین بین النهرین
یا زمینی دور در جزایر قناری
آدم ها چه خوشبخت ....چه بدبخت
بدبخت زاده می شوند
زیاد میشوند و زیبا
گاه سرخ می شوند
گاه سیاه
سفید که می شوند
می میرند
پیش از اینها شاید
سرخ ها مرده باشند
یا شاید سیاها !
مهم نیست
مهم زندگی است که مرگ می زاید
و من با تمام وجود
بر سر پنجه شکننده ابتذال
می رویم ...می آویزم ...می ایستم
گاه گاه که می میریم
به آسمان نگاه کنیم
وقت مرگ
آسمان به رنگ اشتباه آدم است
و هوا چه رندانه می خندد
بر کلاغ سیاه 
کلاغ هم 
می میرد!

وکلاغ سیاه روی بلند ترین درخت دنیا نشسته وچشم به آدمیان

دوخته بود عده ای را خوشبخت دید و عده ای را بدبخت ، جمعی

غرق در ثروت وجمعی دگر در فقر وتنگدستی ، دسته ای در

سلامت و دسته ای به بیماری و....هزاران گروه که هریک را

حالی بود....

خدا گفت  : به چه می نگری ؟

کلاغ  سیاه پاسخ داد : به احوال آفریده هایت .

خدا گفت  : چه میبینی ؟

کلاغ گفت  : در عجبم  ، از عدل و احسان تو به دور است که عده ای

بدین سان و عده ای.....

خدا گفت  : آیا پاسخی بر شگفتیت می یا بی ؟

کلاغ گفت : تنها بر این باورم که در حق آفریده هایت ظلم نخواهی کرد.

خدا گفت : تندرستان را آفریدم تا به بیماران بنگرند و مرا برای سلامتی

خود سپاس گویند و بیماران را تا نظر بر تندرستان انداخته با شکیبایی

به درگاهم دعا کنند که سلامتی نصیبشان گردانم.

توانگران را آفریده  تا به تهیدستان بنگرند ومرا به واسطه توانگرییشان

شکر کنند و به فراموشی نسپارند تهیدستان را....وتهیدستان را که چشم به

توانگران دوخته ومرا در رفع تنگ دستیشان بخواهند.

و این همه را آفریدم تا درخوشحالی و بد حالی ، در سلامت و بیماری ودر

هر حال بیازمایمشان.

هر که را به واسطه آنچه می کند سوال خواهم کرد....